Druga niedziela Wielkanocy – Niedziela Miłosierdzia Bożego – była w naszej wspólnocie czasem szczególnej modlitwy i refleksji. Zgromadzenie liturgiczne rozpoczęliśmy wspólnym odmówieniem Koronki do Miłosierdzia Bożego – modlitwy, o którą podczas objawień św. siostrze Faustynie Kowalskiej poprosił sam Jezus. Jej słowa wprowadziły wiernych w atmosferę skupienia, ufności i zawierzenia Bożemu miłosierdziu.

W tym wyjątkowym dniu dzieci i młodzież z naszej szkoły – uczniowie klas 4, 6 i 8 – pod kierunkiem pani Marzeny Muchy przygotowali poruszającą inscenizację zatytułowaną „Dlaczego?”. Było to wydarzenie, które na długo pozostanie w pamięci uczestników.

W centrum przedstawienia znalazła się postać Jezusa przybitego do krzyża – milczącego, a jednocześnie obecnego w dialogu z tymi, którzy do Niego przychodzili. Kolejne postacie znane z kart Ewangelii stawały u stóp krzyża, by wypowiedzieć swoje pytania, wątpliwości, wdzięczność i świadectwa przemiany życia.

Na scenie pojawiła się Maryja – Matka Bolesna, przeżywająca niewyobrażalne cierpienie na widok umęczonego ciała swojego Syna. Jej obecność wprowadziła głęboki wymiar ludzkiego bólu, ale i bezgranicznej miłości. Następnie przyszła św. Maria Magdalena – z kamieniem w ręku, jako symbolem przeszłości i grzechu. Wspominała moment swojego pierwszego spotkania z Jezusem, kiedy została ocalona przed ukamienowaniem i otrzymała szansę na nowe życie.

Do Jezusa zbliżył się także Zacheusz – człowiek, którego spotkanie z Mistrzem przemieniło serce i sposób patrzenia na świat. Obok niego stanął umiłowany uczeń Jan – wierny aż do końca, obecny pod krzyżem, świadek męki i miłości. Każda z tych postaci zadawała pytanie o sens krzyża, próbując zrozumieć tajemnicę cierpienia i ofiary.

Inscenizacja była przejmującym przypomnieniem wydarzeń Wielkiego Tygodnia – od dramatu męki i śmierci aż po radość poranka wielkanocnego. W symboliczny sposób ukazała drogę od zwątpienia do nadziei, od lęku do wiary.

Zmartwychwstanie, które stanowi zwieńczenie tej historii, zostało ukazane jako nowy początek – nowe życie nie tylko dla uczniów Jezusa i bohaterów Ewangelii, ale również dla każdego z nas. To zaproszenie, by na nowo odkrywać sens wiary i odnajdywać nadzieję nawet w najtrudniejszych doświadczeniach.

To wyjątkowe przedstawienie stało się nie tylko artystycznym wydarzeniem, ale przede wszystkim głębokim duchowym przeżyciem, które skłaniało do refleksji i pozostawiło w sercach uczestników ważne pytania – o wiarę, sens cierpienia i obecność Boga w codziennym życiu.